به گزارش اکو تحلیل-قیمت نفت در دو روز اخیر تحت‌تأثیر خوش‌بینی معامله‌گران به امکان دستیابی آمریکا و ایران به یک توافق صلح، با افت محسوس روبه‌رو شد؛ اما با توجه به اظهارنظرهای متناقض طرفین، فضای مذاکرات همچنان مبهم مانده است. به همین دلیل، تحلیلگران کاهش قیمت را بیشتر ناشی از واکنش‌های هیجانی و مدیریت ریسک می‌دانند تا نتیجه قطعیِ تحولات سیاسی. بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای، نفت برنت در محدوده حدود ۹۶ دلار معامله شد. این سطح نشان می‌دهد بازیگران بازار بیش از آنکه صرفاً به اظهارات رسمی توجه کنند، به پیامدهای احتمالی تغییرات ژئوپلیتیکی و اثر آن بر عرضه جهانی نفت واکنش نشان می‌دهند.

تنگه هرمز؛ کانون انتظار بازار انرژی

در میان عوامل مؤثر، تنگه هرمز جایگاه ویژه‌ای دارد. تحلیلگران می‌گویند هر توافقی که به بازگشایی کامل این مسیر منجر شود، می‌تواند حجم قابل توجهی از نفت را وارد بازاری کند که اکنون با نگرانی از کمبود عرضه همراه است. با این حال، موانعی پابرجاست؛ از جمله حدود ۲۴ میلیارد دلار دارایی بلوکه‌شده ایران و همچنین احتیاط تهران در خصوص پذیرش عبور آزادانه کشتی‌ها از هرمز. همین موارد باعث شده با وجود خوش‌بینی اولیه، هنوز نشانه‌ای از قطعیت برای نهایی شدن توافق دیده نشود.

ذهنیت غالب: «اول بفروش، بعد سؤال کن»

«ربکا بابین» معامله‌گر ارشد انرژی در CIBC Private Wealth Group معتقد است بخشی از افت قیمت به بستن موقعیت‌های معاملاتی پیشین مربوط می‌شود، اما عامل اصلی‌تر کاهش تمایل به خرید در قیمت‌های پایین‌تر است. او می‌گوید بازار برای هر خبری درباره توافق احتمالی، فعلاً منتظر زمان‌بندی و جزئیات واقعی می‌ماند و در حال حاضر رویکردش این است که: اول خارج شو، بعد اگر زمان روشن شد وارد شو.

احتیاط معامله‌گران تا روشن شدن نتیجه مذاکرات

حتی بدون تأیید رسمی توافق، معامله‌گران نسبت به نگه داشتن خریدها محتاط‌تر شده‌اند؛ به‌خصوص پیش از انتشار خبرهایی که ممکن است از پیشرفت در مسیر توافق خبر دهند. این رفتار نشان می‌دهد بازار خودش را برای سناریوی افزایش عرضه آماده می‌کند.

تناقض در پیام‌ها از تهران و واشنگتن

در این میان، برخی مواضع متناقض از سوی دو طرف دیده می‌شود: یک مقام ایرانی از تداوم تماس‌های غیرمستقیم با آمریکا خبر داد و گفت موضوع ذخایر اورانیوم با غنای بالا در دستور کار مذاکرات نیست. در مقابل، «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا تأکید کرد نهایی شدن هرگونه پیمان صلح احتمالاً چند روز زمان خواهد برد. این اختلاف پیام‌ها باعث شده کانال‌های گفت‌وگو فعال باشند، اما فاصله بین تصویر رسانه‌ای و واقعیت دیپلماتیک همچنان زیاد بماند.

تنگه عملاً بسته است، اما نشانه‌های محدود از تحرک دیده می‌شود

هرچند تنگه هرمز در گزارش‌ها همچنان «عملاً بسته» توصیف می‌شود و تحت محدودیت‌های آمریکا و ایران قرار دارد، اما در روزهای اخیر چند نفتکش بزرگ با مجوز از ایران توانسته‌اند از گذرگاه عبور کنند. از نگاه بازار، همین اتفاق محدود می‌تواند نشانه‌ای از احتمال افزایش تدریجی جریان عرضه باشد. در عین حال، فروش سنگین آخر هفته صرفاً حاصل مسائل سیاسی نبود. هم‌زمان با نزدیک شدن به سررسید قرارداد ژوئیه نفت برنت، حجم معاملات این قرارداد کاهش یافته و این موضوع معمولاً نوسان‌پذیری بازار را بیشتر می‌کند و فشار فروش را بالا می‌برد.

چرا قیمت‌ها پایین آمد؟

در مجموع، بازار نفت بیشتر از هر چیز به احتمال بازگشت عرضه از مسیر هرمز واکنش نشان داده؛ نه به تحقق قطعی یک توافق. بنابراین افت قیمت را می‌توان نتیجه هم‌زمان سه عامل دانست:

1. خوش‌بینی به پیشرفت احتمالی در توافق صلح
2. انتظار افزایش عرضه در صورت بازگشایی هرمز
3. احتیاط فنی و روانی معامله‌گران در سررسید قراردادها
   تا زمانی که جزئیات توافق احتمالی روشن نشود، بازار احتمالاً بین امید به کاهش تنش و ابهام درباره واقعیت مذاکرات نوسان خواهد داشت.