اگر بخواهید یک دهه را در تاریخ مالی جهان انتخاب کنید که همه‌چیز را زیر و رو کرد. بدون شک دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی همان دهه است. دهه‌ای که تورم افسارگسیخته، جنگ‌های نفتی و فروپاشی سیستم برتون وودز، معادلات اقتصادی جهان را برای همیشه تغییر داد. و در این میان، برخی دارایی‌ها چنان درخشیدند که هنوز هم رکوردهایشان زبان‌زد است.

نگاهی به عملکرد دارایی‌ها در آن دهه بیندازید: طلا ۲۳ برابر شد، یعنی ۲۲۰۰ درصد رشد. نقره اما از طلا هم پیشی گرفت و ۳۰ برابر شد؛ رشدی خیره‌کننده‌ی ۲۹۰۰ درصدی. نفت هم ۱۲ برابر شد و ۱۱۰۰ درصد به ارزشش اضافه شد. در سوی دیگر میدان، شاخص S&P ۵۰۰ تقریباً ایستاده بود و تنها ۱۲ درصد رشد کرد. و دلار؟ قدرت خریدش ۵۵ درصد آب رفت.

تصویر پیوست این شکاف عظیم را به خوبی نشان می‌دهد. ستون‌های طلا و نقره، قد علم کرده‌اند و در مقابل، ستون ناچیز S&P ۵۰۰ و دلار، تقریباً دیده نمی‌شوند. این یعنی در دهه‌ی ۷۰، اگر پولتان را در بازار سهام یا دلار نگه داشته بودید، عملاً ارزشش را از دست داده بودید. اما اگر به سمت طلا، نقره یا نفت رفته بودید، ثروتتان چندین برابر شده بود.

چه عواملی این شکاف عظیم را ایجاد کرد؟ تورم دو رقمی، بحران‌های نفتی ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹، و بی‌اعتمادی به سیستم پولی مبتنی بر دلار. در چنین فضایی، سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های ملموس و فیزیکی پناه بردند و همین موضوع، رشد انفجاری طلا و نقره را رقم زد.

حالا سوال اینجاست: آیا تاریخ دارد تکرار می‌شود؟ با توجه به تورم فعلی، بدهی‌های سنگین دولت‌ها و نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی، برخی معتقدند که دهه‌ی ۲۰۲۰ ممکن است شبیه دهه‌ی ۷۰ شود. اگر چنین باشد، شاید بهتر باشد نگاهی دوباره به طلا، نقره و سایر دارایی‌های فیزیکی بیندازیم.