به گزارش اکو تحلیل– نرخ سود بینبانکی بار دیگر افزایشی شد و با ثبت عدد ۲۳.۹۷ درصد، در آستانهی سقف کریدور (حدود ۲۴ درصد) قرار گرفت. این جهش در هفته منتهی به ۱۳ خرداد پس از عبور از سطح ۲۳.۹۱ درصد اتفاق افتاده و بهعنوان یک سیگنال روشن از فشار نقدینگی و تشدید انقباض پولی در شبکه بانکی تعبیر میشود.
بررسی روند نوسانات در سال ۱۴۰۵ نشان میدهد این نرخ از ابتدای سال وارد فاز جدیدی شده؛ بهطوریکه در فروردینماه حتی کانال ۲۰ درصد را نیز تجربه کرده و اکنون تثبیت در محدوده نزدیک ۲۴ درصد بیانگر تشدید رقابت بانکها برای جذب منابع کوتاهمدت است.
نزدیک شدن نرخ بینبانکی به سقف کریدور معمولاً به معنای کاهش ذخایر مازاد و افزایش تقاضا برای پول است؛ بازاری که وقتی منابع اندک میشود، قیمت پول بالا میرود. تحلیلگران دو عامل را برای این وضعیت مطرح میکنند:
- ادامه سیاستهای انقباضی بانک مرکزی برای مهار تورم از مسیر عملیات بازار باز و مدیریت نقدینگی
- ناترازی ساختاری ترازنامه بانکها که آنها را مجبور میکند برای جلوگیری از اضافهبرداشتهای سنگین، منابع موردنیاز را با هزینه بالاتر از بازار شبانه تامین کنند. در چنین شرایطی، افزایش هزینه تامین مالی صرفاً در بازار بینبانکی متوقف نمیماند و بهصورت دومینوی فشار، روی سایر بخشها از جمله بازار سرمایه و نرخ بهره تسهیلات اثر میگذارد. چون نرخ سود بینبانکی بهعنوان نرخ مرجع در محاسبات ارزشگذاری سهام عمل میکند، رشد آن میتواند با افزایش نرخ تنزیل، جذابیت سهام را در مقایسه با داراییهای کمریسک کاهش دهد. همزمان، برای بخش تولید نیز پیام روشنی دارد؛ هزینه تمامشده پول برای بانکها بالا میرود و در نتیجه توان و انگیزه بانکها برای پرداخت تسهیلات ارزانقیمت محدودتر میشود.
حال باید دید بانک مرکزی در هفتههای آینده چه رویکردی اتخاذ میکند: آیا با تزریق نقدینگی از مسیر عملیات بازار باز، نرخ را پایین میآورد یا اجازه میدهد مکانیسم بازار قیمت پول را در همین سطح بالا نگه دارد تا مسیر انقباض پولی حفظ شود؛ تصمیمی که میتواند سرنوشت بازارهای موازی را در فصل اول سال تحت تاثیر قرار دهد.
Saturday, 6 June , 2026