جهان در اوج ریسک؛ اما این بار بازارها فرق می‌کنند

به گزارش اکو تحلیل  آخرین باری که جهان این‌قدر ناآرام بود. شاید پدرهای ما هم به دنیا نیامده بودند. شاخص ریسک ژئوپلیتیکی گلدمن ساکس به بالاترین سطح حداقل ۶۵ سال اخیر رسیده. جنگ، تحریم، درگیری و تنش، این روزها واژه‌های تکراری خوراک خبری‌اند و هر روز یک بحران تازه، جای بحران دیروز را می‌گیرد.

نمودار را که نگاه کنید، خط آبی از اوایل دهه‌ی ۲۰۲۰ یک جهش خیره‌کننده داشته و حالا از همه‌ی قله‌های قبلی هم بالاتر ایستاده. در مقابل، خط قرمزِ همکاری کشورها، همچنان در جا می‌زند و حتی عقب‌نشینی کرده. یعنی جهان نه تنها ناآرام‌تر، بلکه قطبی‌تر و منزوی‌تر از هر زمان دیگری شده است.

اما نکته‌ای که کمتر به آن پرداخته می‌شود. واکنش متفاوت بازارها نسبت به دوره‌های قبلی است. در دهه‌ی ۱۹۷۰ که ریسک ژئوپلیتیک اوج گرفت، دلار سقوط کرد و طلا به آسمان رفت. اما این بار، دلار همزمان با طلا در حال رشد است. یعنی سرمایه‌گذاران نه فقط به دنبال پناهگاه امن (طلا) هستند، بلکه به قدرت دلار هم اعتماد دارند. یک تغییر پارادایم عجیب که نشان می‌دهد ساختار مالی جهانی پیچیده‌تر از همیشه شده است.

پیامدهای این ریسک بالا، فقط محدود به بازارها نمی‌شود. هزینه‌های تجارت بین‌المللی بالا می‌رود. زنجیره‌های تأمین مختل می‌شوند و تورم، دوباره جان می‌گیرد. اما این بار، تورم با نرخ بیکاری پایین همراه شده؛ یعنی معادله‌ای که اقتصاددانان را حسابی سردرگم کرده است.

سوال اینجاست: اگر این روند ادامه پیدا کند، چه بر سر بازارها می‌آید؟

آیا طلا باز هم پناهگاه امن همیشگی خواهد بود یا این بار باید به دنبال گزینه‌های جدیدتر گشت؟

شاید پاسخ این سوال را فقط کسانی بدانند که خط آبی نمودار را با دقت دنبال می‌کنند و چشم به تحولات هفته‌های آینده دارند.