به گزارش اکو تحلیل انبارهای نفتی آمریکا این روزها دارد خالی‌تر از همیشه می‌شود. ذخایر استراتژیک نفت (SPR)، همان گنجینه‌ای که واشنگتن برای روزهای بحرانی کنار گذاشته بود، به ۳۰۸ میلیون بشکه رسیده است؛ کمترین سطح از مارس ۱۹۸۳. این هجدهمین هفته‌ی متوالی کاهش است و آمریکا در این مدت بیش از ۱۰۸ میلیون بشکه از ذخایر خود را از دست داده است.
اما سوال اصلی اینجاست: این همه نفت به کجا رفته است؟ پاسخ را باید در یک گزارشِ کلیدی از اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) جستجو کرد.

رکورد صادرات ۲۰۲۲؛ ماجرای نفت آمریکا که به اروپا رفت

نمودار رسمی EIA نشان می‌دهد که صادرات نفت آمریکا در سال ۲۰۲۲ به رکورد ۳.۶ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ رقمی که از سال ۱۹۲۰ تا کنون بی‌سابقه بوده. این افزایش ۲۲ درصدی نسبت به سال قبل، در سایه‌ی سه عامل کلیدی رخ داده است: افزایش تولید داخلی، آزادسازی بی‌سابقه از ذخایر استراتژیک و تغییر الگوی تقاضای جهانی پس از حمله روسیه به اوکراین.
قبل از جنگ اوکراین، اروپای غربی بزرگ‌ترین واردکننده‌ی نفت روسیه بود و روزانه ۲.۳ میلیون بشکه از این کشور خریداری می‌کرد. اما با تحریم‌های غرب، این جریان متوقف شد و اروپا برای جایگزینی نفت روسیه، به سراغ آمریکا رفت. صادرات نفت آمریکا به اروپا در سال ۲۰۲۲ نسبت به سال قبل ۴۱ درصد افزایش یافت. هلند و بریتانیا به ترتیب با ۱۰.۲ و ۹.۶ درصد، بیشترین سهم را از صادرات نفت آمریکا داشتند.

نفتِ آزادشده از SPR، مستقیماً به بازارهای جهانی سرازیر شد

گزارش EIA به صراحت تأکید می‌کند که آزادسازی ۱۸۰ میلیون بشکه‌ای از ذخایر استراتژیک در سال ۲۰۲۲ (دستور بایدن)، یکی از محرک‌های اصلی این رکورد صادرات بود. به عبارت دیگر، نفتِ خارج‌شده از انبارهای راهبردیِ واشنگتن، مستقیماً به بازارهای جهانی، به ویژه اروپا، سرازیر شده است.

حالا در سال ۲۰۲۶، همین سناریو با جنگ ایران تکرار می‌شود. دونالد ترامپ دستور آزادسازی ۱۷۲ میلیون بشکه دیگر را برای جبران اختلال در تنگه هرمز صادر کرده است. مجموع این دو رویداد، بیش از ۳۵۲ میلیون بشکه از ذخایر آمریکا را در چهار سال اخیر خارج کرده است.
اما نکته‌ی هشداردهنده‌تر، گزارش دیوان محاسبات آمریکا (GAO) است که می‌گوید بیش از یک‌چهارم ذخیره‌ی فعلی (حدود ۱۰۳ میلیون بشکه) به دلیل خرابی زیرساخت‌های فرسوده، قابل برداشت نیست. کارمندان وزارت انرژی به بازرسان گفته‌اند که شبکه‌ی خطوط لوله و مخازن با «چسب‌زخم» سر می‌کند و معلوم نیست تا کی دوام می‌آورد.

چه معنایی برای بازار و ایران دارد؟
۱. قیمت نفت در مسیر صعود: زمانی که ذخایر به این سطح می‌رسند، هر گونه اختلال جدید، واکنش شدیدتری در قیمت‌ها ایجاد می‌کند. بازار حساس‌تر می‌شود .۲. فشار بر دولت آمریکا: با خالی شدن این سپر، واشنگتن دیگر ابزار چندانی برای مهار قیمت‌ها ندارد. این یعنی فشار برای کاهش تنش‌ها و پایان جنگ، افزایش پیدا می‌کند.۳. آسیب‌پذیری زیرساختی: بیش از یک‌چهارم این ذخایر قابل برداشت نیست و زیرساخت‌های باقی‌مانده با هزینه‌ی ۱.۴ میلیارد دلاری در حال تعمیر است که باز هم کافی نیست .
نکته‌ی جالب این است که یک ماه پیش، کارشناسان پیش‌بینی می‌کردند آمریکا تا اوایل اکتبر به مرز ۴۰ تریلیون دلار بدهی برسد. حالا هم نفت‌هایش به نصف ظرفیت رسیده. انگار که ذخایر آمریکا، هم در کیف پول و هم در مخازن، دارد تمام می‌شود.