به گزارش اکو تحلیل؛ یک خبر ساده، یک پیام بزرگ:طبق نظرسنجی جدید از ۷۴ بانک مرکزی، حدود ۴۵٪ اعلام کرده‌اند که در ۱۲ ماه آینده قصد دارند ذخایر طلای خود را افزایش دهند. این یعنی طلا فقط یک «دارایی لوکس» نیست؛ برای بسیاری از سیاست‌گذاران پولی دنیا هنوز نقش ستون اعتماد و سپر ریسک را بازی می‌کند.

نکته مهم‌تر اینجاست که نمودار نشان می‌دهد این رفتار یعنی مایل به افزایش خالص ذخایر در سال‌های اخیر از حالت مقطعی خارج شده و به یک روند پیوسته نزدیک شده است. تا جایی که در داده‌های سال‌های جدید، سهم بانک‌هایی که «افزایش» را انتخاب کرده‌اند در برابر گزینه‌های «کاهش» یا حتی «بدون تغییر» وزن بیشتری پیدا می‌کند.
طلا برای بانک مرکزی یعنی: «امنیت + استقلال + اطمینان»اگر بخواهیم خیلی روشن و در عین حال جذاب بگوییم، طلا سه کارکرد کلیدی دارد:

۱) طلا، پشتوانه بی‌طرف در جهانی پر از ریسکدر دوره‌هایی که ابهام ژئوپلیتیکی بالا می‌رود یا نوسان در بازار ارز بزرگ‌تر می‌شود، طلا یک دارایی است که معمولاً کمتر از بقیه، گرفتار چرخه‌های سیاسی می‌شود. به زبان ساده: طلا برای سیاست‌گذار پولی، داراییِ «قابل اتکا» است.

۲) متنوع‌سازی یعنی کم کردن ریسک تک‌منبعیبانک مرکزی اگر همه ذخایر را به یک مسیر مالی محدود کند، در برابر شوک‌ها آسیب‌پذیرتر می‌شود. افزایش ذخایر طلا یعنی: کم کردن وابستگی به یک مدل خاص از دلار/یورو/اوراق و…(حتی اگر سایر دارایی‌ها همچنان مهم باشند.)

۳) اثر روانیِ بازار: وقتی بانک مرکزی می‌خرد، بازار جدی‌تر می‌شوداین فقط درباره ترازنامه بانک مرکزی نیست. وقتی یک موج «خرید رسمی» شکل می‌گیرد، انتظارات بازار هم تغییر می‌کند. طلا از آن دسته دارایی‌هایی است که اطلاعِ رسمی/اداری درباره تقاضای آن، اثر قوی روی اعتبار و روایت بازار دارد.

اما چرا «۴۵٪» فقط یک عدد نیست؟ممکن است بگوییم ۴۵٪ خیلی هم زیاد نیست؛ اما در عالم ذخایر رسمی، تصمیم خرید طلا معمولاً با الزام‌های هزینه/ریسک/استراتژی همراه است. اینکه نزدیک به نیمی از بانک‌های مورد بررسی در افق ۱۲ ماهه «افزایش» را انتخاب کرده‌اند، یعنی:

طلا هنوز در فهرست اولویت‌های سیاست‌گذاری حذف نشده  

طلا یک گزینه اضطراریِ کوتاه‌مدت نیست  

روند خریدها به یک «استراتژی ذخیره‌ای» تبدیل شده

تصویری که نمودار می‌گوید: «کاهش سهم تردید، افزایش سهم اقدام»در نمودار، رنگ‌های مربوط به افزایش ذخایر در سال‌های اخیر برجسته‌تر دیده می‌شود و در کنار آن سهم گزینه‌هایی مثل کاهش یا بدون تغییر محدودتر است. پس تصویر کلی این است: تمایل به حرکت به سمت طلا، بیشتر از میل به عقب‌نشینی است.
جمع‌بندی:
وقتی نهادهای مالی بزرگ دنیا که باید محافظه‌کارترین تصمیم‌ها را بگیرند هنوز طلا را در سبد ذخایرشان پررنگ می‌کنند، پیام روشن است: اعتماد به طلا نه فقط به خاطر «سود کوتاه‌مدت»، بلکه به خاطر نقش استراتژیک آن در پوشش ریسک و حفظ ارزش در بلندمدت است.